Podkarpackie zabytkiŁatwo zauważyć, że region ten przez wieki był obszarem styku narodów, kultur i religii. Przodkowie Polaków i Ukraińców setki lat współżyli na jednej ziemi z napływającymi Żydami, Wołochami, Ormianami, a nawet Niemcami.
Układ urbanistyczny śródmieścia wyraźnie odzwierciedla dzieje Rzeszowa. Najstarsze budowle oraz pamiątki historyczne, zgrupowane w większości w obrębie tzw. rzeszowskiej starówki, sięgają XV-XVI w.
Lubomirscy wznieśli w Łańcucie nowocześnie ufortyfikowaną rezydencję, której w czasie potopu nie sforsowali ani Szwedzi, ani wojska księcia Rakoczego. Potoccy przebudowali zamek czyniąc go jedną z najznakomitszych rezydencji magnackich w Polsce. Jako właściciele miasta wyróżniali się gospodarnością.
Leżajsk bogacił się na handlu, któremu sprzyjał istniejący duży port rzeczny. W 1593 r. Leżajsk trafił w ręce późniejszego marszałka wielkiego koronnego Łukasza Opalińskiego.
Jako kresowy, warowny gród będzie Przemyśl jeszcze wielokrotnie miejscem rywalizacji władców Polski, Rusi i Węgier. Ale bez względu na to w czyich był rękach, zawsze pełnił funkcję centrum władzy tak świeckiej, jak i kościelnej.
10 km od Przemyśla w stronę Birczy, Sanoka i Bieszczadów leży wieś Krasiczyn, a w niej otoczona przepięknym parkiem krajobrazowym z XIX w. perła polskiego renesansu – rezydencja magnacka najpierw Krasickich, później Tarłów, Pinińskich, a wreszcie Sapiehów.
W 1375 roku Książę przeniósł lokalizację miasta ze wzgórza świętego Mikołaja (obecnie klasztor ss. Benedyktynek) w miejsce dzisiejszego Rynku. Od 1387 r. do połowy XIX w. Jarosław był miastem prywatnym najpierw Tarnowskich, później m.in.
Po otrzymaniu przywilejów królewskich miasto rozwijało się prężnie, zwłaszcza rzemiosło tkackie. Pierwotnie otoczone było wałami i fosami a następnie murami obronnymi, których pozostałości istnieją do dziś. Do 1862 r.
Ozdobą miasteczka jest wspaniała rezydencja magnacka zachowana częściowo do dziś. Podziwiać tu można dawny barokowy pałac wzniesiony przez Sieniawskich przed 1709 r.
Roztocze to pasmo łagodnych wzniesień (do 400 m n.p.m.), poprzecinane suchymi dolinami i parowami. Tereny Roztocza porastają rozległe bory sosnowe i jodłowe, a także buczyna karpacka.
Lubaczów prawa miejskie otrzymał w 1376 r. Do 1462 r. należał do książąt mazowieckich, a później był własnością królewską i ważną twierdzą ziemi bełskiej. W XVI w.
W okresie zaborów straciło na znaczeniu. Utraciły prawa miejskie po I wojnie światowej, odzyskały je ponownie w 1989 r. We wrześniu 1939 r. w pobliżu Oleszyc, pod Ułazowem poległ gen.
"Projekt współfinansowany przez Unię Europejską z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego oraz budżetu państwa za pośrednictwem Euroregionu Karpackiego w ramach Programu Współpracy Transgranicznej Rzeczpospolita Polska – Republika Słowacka 2007 – 2013"
