Założenie w Straszęcinie reprezentuje dwa odmienne style kompozycji ogrodów historycznych.

Niewielki klasycystyczny dwór w Straszęcinie położonym nieopodal Dębicy powstał w XVIII wieku. W pierwszej połowie XIX w. został przebudowany przez ówczesnego właściciela dóbr, Atanazego Raczyńskiego herbu Nałęcz, właściciela pobliskiej Zawady, będącej główną rezydencją Raczyńskich na Podkarpaciu. Dwór w Straszęcinie, jako miejsce czasowego pobytu dziedziców, otrzymał zwartą bryłę na rzucie prostokąta oraz skromną dekorację architektoniczną. Budynek ma dwie kondygnacje i poddasze z facjatami. Elewacja ogrodowa dworu jest całkowicie pozbawiona dekoracji, z wyjściem do ogrodu i niewielkim balkonem na piętrze.

Tę skromną siedzibę ziemiańską otacza ogród o dwóch odmiennych układach kompozycyjnych. Część południowa ma charakter ogrodu kwaterowego w typie włoskim. Z trzech stron obiega go aleja grabowa, a przestrzeń przed elewacją ogrodową wypełniają regularne rabaty kwiatowe i krzewy. Część północną ogrodu wypełnia kolisty podjazd przed elewacją frontową, aleja dojazdowa i aleje spacerowe. Ta część ogrodu ma charakter krajobrazowy. Występują w niej drzewa gatunków krajowych i egzotyczne. Oprócz lip, jaworów i grabów, którymi obsadzono aleje, pojedynczo lub w małych skupiskach rosną: robinie, świerki, topole, kasztanowce, jesiony, sosny, cisy, katalpa, magnolie i migdałowce. Wiek najstarszych drzew ocenia się na znacznie ponad sto lat.

Przeczytaj więcej o atrakcji na stronie Karpackiego Szlaku Ogrodów i Domów Historycznych